Τι να γίνω όταν μεγαλώσω;

20150513_201108

Από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας ως μικρά παιδιά διάφοροι γύρω μας μας ρωτούσαν “Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;” κι εμείς ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρισκόμασταν, τα γούστα μας που άλλαζαν, τις επιρροές εκείνης της περιόδου, απαντούσαμε διάφορα, όπως αστυνομικός, γιατρός, συγγραφέας ή ανθοπώλης. Μετά από κάποια ηλικία είμαστε εμείς οι ίδιοι που πρέπει ν’ απαντήσουμε στο λίγο διαφορετικό ερώτημα: “Τι να γίνω όταν μεγαλώσω;”. Για τον κάθε άνθρωπο η απόφαση αυτή είναι μοναδική και η οριστικοποίηση της εξαρτάται από διαφορετικούς παράγοντες (π.χ. οικονομικές απολαβές, επαγγελματική καταξίωση, εύκολη επαγγελματική αποκατάσταση, δημιουργικότητα κι ευελιξία στο επαγγελματικό περιβάλλον, κόστος σπουδών ή χρονική διάρκεια φοίτησης σε σχολή).Ο/η καθένας/καθεμιά με βάση τα όνειρα, τις φιλοδοξίες του/της και το πώς φαντάζεται το μέλλον του/της καλείται να πάρει την πιο σωστή απόφαση. Τι χρειάζεται όμως να θυμάται πριν αλλά κι αφού πάρει την απόφαση;

Ποιες είναι οι ανάγκες της παγκόσμιας και της τοπικής αγοράς σήμερα;

Κάποτε οι σπουδές στην Ιατρική, τη Νομική ή την Εκπαίδευση θεωρούνταν σπουδαίες και οι απόφοιτοι τους έβγαζαν αρκετά χρήματα. Σήμερα η αγορά έχει αλλάξει και πολλές δουλειές που κάποτε θεωρούνταν καλοπληρωμένες, σήμερα περνούν κρίση. Η επαγγελματική αποκατάσταση θεωρείται σημαντική προϋπόθεση για ν’ ασχοληθεί κανείς μ’ ένα επάγγελμα και γι’ αυτό τα ποσοστά “προσφοράς” και “ζήτησης” ανά επάγγελμα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν απ’ τους μελλοντικούς εργαζόμενους. Οπωσδήποτε δε μπορούμε ν’ αποφασίσουμε πως θα ζήσουμε τη ζωή μας με βάση τα νούμερα αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι διάφορες στατιστικές μπορούν να μας βοηθήσουν να πάρουμε σωστές αποφάσεις τόσο για τις σπουδές μας όσο και για το κυνήγι εργασίας.

Μην σπουδάζετε συνέχεια, μη μαζεύετε διαρκώς πτυχία και άχρηστα πιστοποιητικά. Προσπαθήστε να κάνετε πράξη τα όσα μαθαίνετε.

Στις μέρες μας οι περισσότεροι άνθρωποι παρά είναι μορφωμένοι και ταυτόχρονα αμείβονται λιγότερο από ποτέ. Άτομα με υπερβολικά προσόντα κυνηγούν τις πιο απλές θέσεις εργασίας γιατί προφανώς δεν υπάρχουν αρκετές για πολύ εξειδικευμένους ανθρώπους. Έτσι πολλοί στην πορεία θα κρεμάσουν τα πτυχία τους και θ’ ασχοληθούν ή με κάτι εντελώς απλό και πρακτικό ή με κάτι που ποτέ δε φαντάζονταν πως θ’ ασχοληθούν. Σημάδι μιας κοινωνίας που αλλάζει; Χωρίς καμιά αμφιβολία, ναι! Μέχρι να δούμε που πάει το καράβι που μας περιέχει όλους πρέπει να παραμείνουμε ευέλικτοι και έξυπνοι. Δεν πρέπει να χαρίσουμε αμύθητα χρηματικά ποσά στα πανεπιστήμια που μας υπόσχονται λαμπρές καριέρες εκτός αν θα έχουμε αποκατασταθεί επαγγελματικά πριν καν αποφοιτήσουμε (τουλάχιστον κάποτε γίνονταν κι αυτά!). Δεν πρέπει να σκορπίσουμε ατελείωτα χρόνια απ’ τη ζωή μας τρέχοντας εδώ κι εκεί να μάθουμε τα “μεγάλα μυστικά” που όλοι μας υπόσχονται πως θα μας διδάξουν. Τα πιο σπουδαία πράγματα μαθαίνονται μέσω της προσωπικής εμπειρίας οπότε μην ξοδεύετε τα λεφτά σας γι’ αυτούς που σας υπόσχονται επαγγελματική καταξίωση. Κάντε εθελοντισμό, αναζητήστε την εμπειρία της πρακτικής άσκησης (ακόμη κι αν δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνετε!), δουλέψτε για ελάχιστα χρήματα με κάποιον πιο έμπειρο από εσάς και διαρκώς ρωτάτε για να μαθαίνετε.

Οποιαδήποτε στιγμή μπορεί ένας άνθρωπος ν’ αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό.

Νιώθετε πως επιλέξατε το λάθος επάγγελμα για εσάς; Δεν σας αρέσει αυτό που κάνετε; Νιώθετε πως δεν μπορείτε να επιβιώσετε αξιοπρεπώς με αυτό που διαλέξατε; Ό,τι κι αν προκύψει στην πορεία κι όσο στραβά κι αν πάνε όλα να θυμάστε πως πάντα μπορείτε ν’ αλλάξετε γνώμη. Στρίψτε, αλλάξτε κατεύθυνση. Μπορεί καμιά φορά να μοιάζει αδύνατον ή να πιστεύετε πως είναι πολύ αργά αλλά σχεδόν ποτέ δεν είναι. Πάντα θα υπάρχει μια λύση κι ας μην την εντοπίσετε με την πρώτη ματιά. Πάντα θα υπάρχει ένας δρόμος κι ας μοιάζει δύσβατος ή χρονοβόρος. Όλα θέλουν χρόνο και κόπο μα η πεποίθηση πως βαδίζετε προς τη σωστή κατεύθυνση αρκεί για να σας κάνει να συνεχίσετε να προσπαθείτε.

Το τελευταίο αλλά και το πιο σημαντικό: Πρέπει – έστω και λίγο – ν’ αγαπάμε αυτό που κάνουμε.

Ζούμε σ’ εποχές που οι περισσότεροι από εμάς δε θα βγάλουμε τόσα χρήματα όσα ίσως θα βγάζαμε κάνοντας το ίδιο επάγγελμα 10 χρόνια πριν. Η οικονομική κρίση είναι παγκόσμια και δεν υπάρχει κανένας κλάδος που να παρέμεινε ανεπηρέαστος. Βεβαίως κάποιοι επαγγελματίες βιώνουν μεγαλύτερη ανεργία και περισσότερα οικονομικά προβλήματα σε σχέση με κάποιους άλλους, αλλά κι αυτή η ανισότητα είναι δείγμα γενικής κρίσης που σιγά-σιγά σαν αρρώστια παραλύει τους πάντες και τα πάντα. Αν σε μια αλυσίδα με δέκα κρίκους αποδυναμώσουμε τους επτά, οι τρεις άραγε πόσο θ’ αντέξουν να κρατήσουν την αλυσίδα; Επίσης πόσο σπουδαία είναι μια αλυσίδα με μόνο τρεις κρίκους;

Ανεξαρτήτως λοιπόν της πρακτικότητας που πρέπει όλοι να κυνηγήσουμε για να επιβιώσουμε ταυτόχρονα πρέπει να θυμόμαστε πως είναι πολύ δύσκολο ν’ αγωνιζόμαστε για κάτι που δεν αγαπάμε καθόλου ή δεν μας ενδιαφέρει στο ελάχιστο. Συμβιβάστε τους κανόνες επιβίωσης μ’ ένα αντικείμενο που να σας αρέσει γιατί την ενέργεια που προς το παρόν έχετε θα την χρειαστείτε και στο μέλλον για να αντιμετωπίσετε όλες τις δυσκολίες που θα ‘ρθουν.

Υπάρχει κάποια επαγγελματική συμβουλή που σας έδωσαν κάποτε και σας φάνηκε χρήσιμη; Περιμένω να διαβάσω σχόλια με τις προσωπικές εμπειρίες σας.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s