Η ζωή των ΛΟΑΤ μεταναστών στην Ολλανδία, μία συνέντευξη με τον Μάριο Σελεβίστα

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο iamgreek.nl

Θεωρώ πως όλοι οι expats έχουν βιώσει την εμπειρία να δέχονται ερωτήσεις στα social media από διαφόρους επίδοξους expats που θέλουν να μετακομίσουν σε μιαν άλλη χώρα. Έτσι και αρκετοί/ες Έλληνες κι Ελληνίδες expats συχνά δέχονται ερωτήσεις από ανθρώπους – που ζουν στην Ελλάδα ή και αλλού – για τη ζωή στο εξωτερικό. Από προσωπική εμπειρία μπορώ να καταθέσω πως τα τελευταία 4 χρόνια που ζω στην Ολλανδία έχουν απευθυνθεί σ’ εμένα μερικές δεκάδες άνθρωποι οι οποίοι δεν με γνώριζαν αλλά διαβάζοντας κάποιο άρθρο μου ή μετά από σύσταση κάποιου προσώπου, θεωρούσαν πως είμαι η “κατάλληλη” για να τους λύσω κάποιες απορίες. Τελικώς, για πολύ λίγους και λίγες κατάφερα να μάθω αν όντως τελικά τους βοήθησα ή όχι, αλλά η αλήθεια είναι πως έστω κι ένα-δυο άτομα να βοηθήθηκαν από την προσωπική επικοινωνία μαζί μου, εγώ νιώθω πως κάτι πολύ καλό συνέβη.

Σε συζητήσεις μου και μ’ άλλα άτομα που έχουν βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο με πολλούς διαφορετικούς τρόπους – όπως για παράδειγμα η βασική αρθρογράφος και υπεύθυνη του iamgreek.nl, Νάντια Νικολαϊδου – διαπιστώνουμε πως πέρα από τις κλασσικές ερωτήσεις, έχουμε δεχθεί κατά καιρούς και πιο ειδικές ή πρωτότυπες ερωτήσεις στις οποίες δε θα μπορούσαμε τόσο εύκολα κι αυτόματα ν’ απαντήσουμε. Τι απαντάς για παράδειγμα σε ερωτήσεις τύπου

“Πώς είναι η ερωτική ζωή των Ολλανδών;”

“Τι παίζει με τους γκέι στην Ολλανδία; Ζουν πραγματικά πιο ελεύθερα εκεί σε σχέση με άλλες χώρες;”

Η αλήθεια είναι αγαπητοί αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες πως παρ’ όλο που κάποια άτομα ζουν καιρό στην Ολλανδία δεν μπορούν να έχουν ειδική άποψη για το τι ακριβώς παίζει σε κάθε πτυχή της οικογενειακής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής αυτής της χώρας. Η γενική εντύπωση των πραγμάτων συχνά δεν λέει κάτι και δεν μπορεί να μας κάνει να θεωρούμαστε φωτεινοί παντογνώστες (τη στιγμή που προφανώς δεν είμαστε). Έτσι για τα λίγο πιο “ειδικά” θέματα πρέπει όλοι μας να προσπαθούμε να βρίσκουμε και να ρωτάμε τα σωστά άτομα, τη σωστή στιγμή. Με αυτή τη σκέψη εγώ και οι διαχειριστές του website αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε το παρόν άρθρο και την παρακάτω πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Ελπίζουμε οι ερωτήσεις αλλά και οι απαντήσεις να καλύψουν πολλές απορίες για το πώς ζει την καθημερινότητα της η ΛΟΑΤ κοινότητα μεταναστών στην Ολλανδία.

Συνέντευξη με τον Μάριο Σελεβίστα

Φανή: Καλησπέρα Μάριε. Να ξεκινήσουμε με τα εισαγωγικά; Θα μας πεις λίγα λόγια για ‘σένα;

Μάριος: Είμαι ο Μάριος Σελεβίστας. Είμαι 32 χρονών, γεννημένος στην Αθήνα. Τα τελευταία 8 χρόνια ζω στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Σπούδασα ναυτιλιακά – οικονομικά και δουλεύω σε μια ναυτιλιακή εταιρεία τα τελευταία 6 χρόνια.

Φ: Πώς βρέθηκες στην Ολλανδία;

Μ: Ήρθα πριν 8 χρόνια για σπουδές κι αποφάσισα να παραμείνω εδώ για δουλειά.Read More »

Ταινία μικρού μήκους: «In a heartbeat»

Ένα αγόρι που δεν έχει αποδεχθεί πως είναι ομοφυλόφυλο νιώθει την καρδιά του να χτυπάει δυνατά για ένα άλλο αγόρι. Προσπαθεί ν’ αγνοήσει το καρδιοχτύπι του όμως αυτό θ’ αποδειχτεί πιο δυνατό κι επίμονο απ’ αυτόν και θα τον προδώσει. Πώς θ’ αντιδράσει το άλλο αγόρι; Τι θα συμβεί όταν όλοι καταλάβουν ότι μπορεί να υπάρξει έρωτας ανάμεσα σε δυο άτομα του ίδιου φύλου; Οι πρωταγωνιστές μας θα φοβηθούν, θα κάνουν πίσω ή θα είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς τους και μεταξύ τους;

Ένα υπέροχο φιλμάκι για έναν όμορφο, αθώο έρωτα ανάμεσα σε δυο εφήβους. Κάποιοι λένε πως ο έρωτας είναι επιλογή, κάποιοι άλλοι λένε πως δεν μπορείς να πας κόντρα στην καρδιά σου και σ’ αυτό που είσαι. Αυτή η ιστορία μας δείχνει πως από πολύ νωρίς τα πράγματα διαμορφώνονται για όλους και όλες μας. Δεν οφελεί να πηγαίνουμε κόντρα σε κάτι που ήδη μας συμβαίνει και ειδικά σε κάτι που μπορεί να μας κάνει αληθινά ευτυχισμένους.

Πηγή: Της Φανής της φάνηκε ωραίο!

Βίντεο: «Why do we feel nostalgia?»

Νιώθετε συχνά νοσταλγία για ένα αγαπημένο μέρος, γι’ ανθρώπους που δεν βλέπετε συχνά, για τον τόπο που μεγαλώσατε; Στο συγκεκριμένο βιντεάκι εξηγείται το συναίσθημα της νοσταλγίας και δίδεται τόσο η αρνητική όσο και η θετική σημασία αυτού του πολύ οικείου σε όλους μας ψυχονοητικού φαινομένου.

Η νοσταλγία δεν είναι κάτι που μας χωρίζει, είναι κάτι που μας ενώνει. Όλοι αγαπάμε, όλοι μελαγχολούμε, όλοι θλιβόμαστε, όλοι καλούμαστε να προσαρμοστούμε σ’ αυτά που έχουμε τώρα. Η νοσταλγία δεν είναι λόγος και συναίσθημα βαθιάς αέναης λύπης, αλλά μπορεί να είναι και λόγος γλυκιάς εσωτερικής γαλήνης και χαράς. Τα πάντα γύρω μας μπορούν να μας θυμίσουν ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε. Αρκεί να ζούμε την κάθε μας στιγμή ουσιαστικά, με βούληση και διάθεση να χτίσουμε νέες μοναδικές εμπειρίες ακριβώς εδώ που βρισκόμαστε.

Πηγή: Της Φανής της φάνηκε ωραίο!

Τρόποι να “αγγίξουμε” την αγάπη

IMG_20160828_125107

Ο Λεό Μπουσκάλια στο βιβλίο του “Αγάπη” λέει μεταξύ άλλων πως η αγάπη είναι κάτι που διδάσκεται, μαθαίνεται και χτίζεται σιγά-σιγά. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται ξέροντας ν’ αγαπάει τους άλλους, αντίθετα όλοι γεννιόμαστε εγωκεντρικοί. Αν παρατηρήσετε καλά ένα ανθρώπινο ον ηλικίας 1-2 ετών θα διαπιστώσετε την ανάγκη του να έχει όλη την προσοχή και την αγάπη στραμμένη πάνω του. Σιγά-σιγά, μεγαλώνοντας θα μάθει πως να μοιράζεται, να δίνει, ν’ αγαπάει. Κι αυτή η πορεία προς την αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Ακόμη και στην ενήλικη ζωή μας δεν παύουμε να είμαστε “βρέφη” που ζητάμε όλοι την αγάπη για μας ενώ ταυτόχρονα παλεύουμε να μάθουμε πως να μοιραζόμαστε τον εαυτό μας, τη ζωή μας, τα συναισθήματα μας.

Υπάρχει άραγε κάτι που να μπορεί να μπλοκάρει όλη αυτή την πορεία προς την αγάπη; Σύμφωνα με τους ειδικούς ψυχικής υγείας ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια μας προς την αγάπη είναι η έλλειψη εμπειρίας και γνώσης που έχουμε γι’ αυτήν. Με άλλα λόγια οι άνθρωποι δεν αγαπάμε αρκετά όχι απαραίτητα επειδή δε θέλουμε, αλλά επειδή δεν ξέρουμε πως ν’ αγαπάμε. Δεν ξέρουμε πως να δημιουργούμε εμπειρίες αγάπης, δεν ξέρουμε πως να δίνουμε τον εαυτό μας στους άλλους. Συχνά μάλιστα πιστεύουμε πως το ν’ αγαπάμε είναι δύσκολη κι απαιτητική διαδικασία ξεχνώντας βέβαια πως η αγάπη μπορεί να μας χαρίσει απεριόριστη ευχαρίστηση κι ευτυχία. Αν υπήρχε κάποιος κοντά μας να μας υπενθυμίζει συχνά πως η αγάπη μας κρατάει ζωντανούς και μας έδινε ιδέες για το πώς ν’ αγαπάμε τότε ίσως όλοι μας να τα πηγαίναμε καλύτερα με την αγάπη.Read More »

Σημειώσεις απ’ το βιβλίο “Αγάπη” του Λεό Μπουσκάλια

IMG_20160731_135408

O Λεό Μπουσκάλια είναι ο συγγραφέας του πολύ γνωστού βιβλίου “Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις” και πολλών άλλων βιβλίων ψυχολογίας και φιλοσοφίας. Σ’ όλη του τη ζωή υπήρξε παράδειγμα ανθρώπου που ζούσε την κάθε μέρα του με τόλμη, συνείδηση κι αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους. Τα βιβλία του διαβάζονται μέχρι σήμερα ως οδηγοί ευημερίας και προσωπικής ανάπτυξης. Στο βιβλίο του “Αγάπη” επιδιώκει ν’ αναλύσει τη φύση της αγάπης με όλους τους πιθανούς τρόπους: η αγάπη σαν συναίσθημα, σα γνωστικό φαινόμενο, σαν προσωπική και κοινωνική ανάγκη, σαν μιμητική πράξη. Ιδού μερικές σημειώσεις που κράτησα διαβάζοντας το βιβλίο αυτό:Read More »

Tips για να πάνε καλά οι εξετάσεις

20160610_100456

Όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας κληθήκαμε ή θα κληθούμε να δώσουμε εξετάσεις. Εξετάσεις απ’ αυτές που πρέπει να διαβάσουμε αρκετά, να ξεκαθαρίσουμε και να κατανοήσουμε αυτά που διαβάζουμε κι έπειτα να τα κρατήσουμε στη μνήμη μας προκειμένου να πάμε και να γράψουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Όμως, πόσο δύσκολο είναι να προετοιμαστούμε καλά για τις εξετάσεις μας και τελικά να έχουμε το θετικό αποτέλεσμα που επιθυμούμε; Η σωστή προετοιμασία προϋποθέτει κάποιους παράγοντες οι οποίοι αναλύονται παρακάτω.Read More »

Τι να γίνω όταν μεγαλώσω;

20150513_201108

Από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας ως μικρά παιδιά διάφοροι γύρω μας μας ρωτούσαν “Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;” κι εμείς ανάλογα με την ηλικία στην οποία βρισκόμασταν, τα γούστα μας που άλλαζαν, τις επιρροές εκείνης της περιόδου, απαντούσαμε διάφορα, όπως αστυνομικός, γιατρός, συγγραφέας ή ανθοπώλης. Μετά από κάποια ηλικία είμαστε εμείς οι ίδιοι που πρέπει ν’ απαντήσουμε στο λίγο διαφορετικό ερώτημα: “Τι να γίνω όταν μεγαλώσω;”. Για τον κάθε άνθρωπο η απόφαση αυτή είναι μοναδική και η οριστικοποίηση της εξαρτάται από διαφορετικούς παράγοντες (π.χ. οικονομικές απολαβές, επαγγελματική καταξίωση, εύκολη επαγγελματική αποκατάσταση, δημιουργικότητα κι ευελιξία στο επαγγελματικό περιβάλλον, κόστος σπουδών ή χρονική διάρκεια φοίτησης σε σχολή).Ο/η καθένας/καθεμιά με βάση τα όνειρα, τις φιλοδοξίες του/της και το πώς φαντάζεται το μέλλον του/της καλείται να πάρει την πιο σωστή απόφαση. Τι χρειάζεται όμως να θυμάται πριν αλλά κι αφού πάρει την απόφαση;Read More »

Το φαινόμενο της γκετοποίησης στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας

photo by psychologynow.gr
photo by psychologynow.gr

Αν θελήσουμε να παράσχουμε έναν σύντομο και αντιπροσωπευτικό ορισμό για τα γκέτο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο όρος αναφέρεται σε περιοχές στις οποίες οι μειονότητες γίνονται πλειονότητες, ωστόσο χρησιμοποιείται και γενικότερα για κάθε αστική περιοχή όπου επικρατούν συνθήκες έντονης φτώχιας. Τα γκέτο δημιουργούνται: (1) ως σημεία εισόδου για μετανάστες, παράνομους ή μη, (2) όταν η πλειονότητα εξαναγκάζει τη μειονότητα να διαμένει σε συγκεκριμένες περιοχές, ή (3) όταν οι οικονομικές συνθήκες το καθιστούν δύσκολο για τις μειονότητες να διαμείνουν σε μη μειονοτικές περιοχές (Hurst, 1997). Ο όρος «γκέτο» προέρχεται από την Βενετία του 14ου-15ου αιώνα και έκτοτε καθιερώθηκε για την περιγραφή ενός κομματιού μιας πόλης στο οποίο κατοικούν μαζικά τα μέλη μίας μειονότητας εξαιτίας κοινωνικών, οικονομικών ή νομικών πιέσεων.

Ασφαλώς, γκέτο εξακολούθησαν να υπάρχουν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο και υπάρχουν έως σήμερα, αν και όχι με την ίδια σημασία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα γκέτο των αφροαμερικανών στις μεγαλουπόλεις των Η.Π.Α. Παρά την εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων μετά το ’68, οι μαύροι των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανεπίσημους φυλετικούς διαχωρισμούς, έως και σήμερα, κυρίως όσον αφορά στις ζώνες κατοικίας.

Στην Ελλάδα η ύπαρξη γκέτο σε αστικές περιοχές είναι ένα σχετικά πρόσφατο φαινόμενο, καθώς το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος ήταν εθνικά ομοιογενές κατά το μεγαλύτερο μέροςτης ιστορίας του. Ακόμη και η σημαντική εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης δεν είχε ουδέποτε χαρακτηριστικά γκετοποιημένης μειονότητας, αφού ακόμη και μετά την απελευθέρωση της πόλης οι Εβραίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού και ζούσαν αρμονικά με τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς Θεσσαλονικείς, ενώ μετά την απέλασή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι εναπομείναντες αποτέλεσαν μια εξαιρετικά ολιγάριθμη μειονότητα. Τα άτυπα γκέτο στην Ελλάδα, λοιπόν, άρχισαν να δημιουργούνται κατά την τελευταία εικοσαετία, αρχικά με την εισροή προσφύγων από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, και αργότερα με την εισροή οικονομικών μεταναστών από χώρες του Τρίτου κόσμου, οι οποίες μαστίζονται από πολέμους καθώς και συνθήκες απόλυτης φτώχιας και εξαθλίωσης.Read More »

Η 19η Σεπτεμβρίου 2015 είναι η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Άσερ

Usher Syndrome
Usher Syndrome

Στην επίσημη ιστοσελίδα της Ολλανδίας για το Σύνδρομο Άσερ (www.ushersyndroom.nl) έχει γραφτεί: “Αν μπορούσες να διαλέξεις την αναπηρία σου μεταξύ του να είσαι τυφλός ή κωφός τι θα διάλεγες; Εγώ δε μπορώ να διαλέξω γιατί χάνω και την ακοή μου και την όραση μου λόγω του συνδρόμου Άσερ”.

Τι είναι όμως το Σύνδρομο Άσερ;

Το Σύνδρομο Άσερ είναι μια γενετική διαταραχή η οποία συμβάλλει στην μερική ή ολική απώλεια της ακοής και της όρασης ενώ αρκετές φορές επηρεάζει και την ισορροπία. Ανάλογα με τα γονίδια που φέρει το άτομο το οποίο θα διαγνωσθεί με το Σύνδρομο Άσερ κι ανάλογα με τη συμπτωματολογία που θα εμφανίσει κατατάσσεται είτε στον Πρώτο Τύπο (κώφωση εκ γενετής, δυσκολία στο λόγο, προβλήματα με την ισορροπία, απώλεια όρασης στα 10 πρώτα χρόνια ζωής), είτε στον Δεύτερο Τύπο (μερική απώλεια ακοής, σταδιακή απώλεια όρασης), είτε στον Τρίτο Τύπο (σταδιακή επιδείνωση ακοής, όρασης, ισορροπίας). (Για περισσότερες πληροφορίες http://www.noesi.gr/book/syndrome/usher).

Σήμερα υπολογίζεται πως περίπου το 10% των παιδιών που γεννιούνται εξ ακοής κωφά ενδέχεται να πάσχουν απ’ το Σύνδρομο Άσερ. Προς το παρόν δεν έχει βρεθεί κάποια αποτελεσματική θεραπεία για το Σύνδρομο Άσερ όμως με το πέρασμα των ετών η επιστήμη έχει δώσει πολύ θετικά δείγματα για την εύρεση μερικής ή ολικής θεραπείας γι’ αυτή τη σπάνια γενετική ανωμαλία. Παράλληλα όμως με τις προσπάθειες εύρεσης της κατάλληλης θεραπείας δημιουργούνται καθημερινές νέες και καλύτερες προϋποθέσεις ώστε τα άτομα με ταυτόχρονα προβλήματα όρασης, ακοής και ισορροπίας να μπορούν να ζουν ανεξάρτητα και αξιοπρεπώς ένα μεγάλο διάστημα της ζωής τους.Read More »